دم دمای غروب بود

دل من باز به دنبال بهانه بود

براش شعر خوندم قصه گفتم لالایی خوندم

باز هم آرو نشد.

دل من عمرشو میخواست

چشمامو بستم تو خیالم تو رو کنارم خواستم

اومدی کنار من

مثل همیشه

منو با خودت بردی به شهر آرزوها

قدم زنان رفتیم کنار ساحل

دریا آروم بو مثل من مثل تو

اینگار اونم کنار عشقش بود

آسمون هم آروم بود

آخه خورشید و ماه هم

به دیدار هم اومده بودند

همه چیزو همه کس عاشقانه و عرفانه بود

حرفای تو نوید بخش روز های خوب زندگی بود

مثل همیشه

.....

..

.