دیشب در آیینه خواب دیدم که روحم به پرواز درآمد ه

آرام و سبک به هر جایی که دوست داشتم پرواز میکردم

وقتی بر گشتم دیدم جسم بی جانم

را در گوری سرد مدفون کردن

خوشحال بودم و می خندیدم

زیرا که دیگه تمام اون دردها به پایان رسیده بود

خوشحال بودم که دیگه توی اون دنیای پر از غم و درد نیستم

ولی افسوس که او فقط یک رویا بود.

افسوس...

میخوام بنویسم ولی نمیدونم چی خیلی فکر کردم ولی هیچی به ذهنم نمیاد

ذهنم پر از هر چه هست ولی بازم هیچی به ذهنم نمیرسه واسه نوشتن

عاشقم ولی شوقی برای زیستن ندارم

خسته ام خسته

و اجبار به زیستن

و ای کاش زود به سر آید این

اجبار