همچو نسیم

از لابه لای برگهای درختان

برایت ترانه ای می خوانم

من دختر جنگلم

عشقی تازه نمی خواهم

من همانم که هستم

بامن مهربان باش

تا که در ارزویت نمیرم

من همانم که هستم

دختری زیبا بازیگوش

که عشقش ورقی است وقلمی

تا نگارد رخ یار

دوست باشد با طبیعت

مهربان با دل دریا

من همانم که هستم

جان بخش تنش

نسیمی از طرف دریا

پس تو نیز بامن وفا کن

تابمانم برایت همچو دریا

روزگاری بود که دوست داشتم حرف دلمو برای کسی بگم .....

ولی نمیتونستم حالا هم که به این نقطه از زندگیم رسیدم باز هم .....

میدونی راز دار من همیشه دفترم بود اون بود.اون بود که از نهان واشکار من خبر داشت.

ولی الان .....نمیدونم که چرا اونم نمیتونه ارومم کنه