گل آیینه ای

شبنم مهتاب می بارد .

دشت سر شار از بخار ابی گل های نیلوفر .

می درخشد روی خاک آیینه ای بی طرح.

مرز می لغزد زروی دست.

من کجا لغزیده ام؟

مانده سر گردان نگاهم در شب آرام آیینه.

برگ تصویری نمی افتد در این مرداب .

او  خدای دشت می پیچد صدایش در بخار دره های دور :

مو پریشان های باد !

گرد خواب از تن بیفشانید.

دانه ای تاریک مانده در نشیب دشت

دانه را در خاک آیینه نهان سازید.

مو پریشان های باد از تن بدر آورده تور خواب

دانه را در خاک ترد و بی نم آیینه می کارند.

او خدای دشت می ریزد صدایش را به جام سبز خاموشی :

در عطش می سوزد اکنون دانه تاریک

خاک آیینه از اشک گرم چشمتان سیراب.

حوریان چشمه با سر پنجه های سیم

می زدایند از بلور دیده دود خواب.

ابر چشم حوریان چشمه می بارد .

تار و پودخاک می لرزد.

می وزد بر من نسیم سرد هوشیاری.

ای خدا ی دشت نیلوفر!

کو کلید نقره درهای بیداری ؟

در نشیب شب صدای حوریان چشمه می لغزد:

ای در این افسون نهاده پای

چشم ها را کرده سرشار از مه تصویر!

باز کن در های بی روزن

تا نهفته پرده ها در رقص عطری مست جان گیرند.

حوریان چشمه!شویید از نگاهم نقش جادو را .

مو پریشان های باد!

برگ های وهم را از شاخه های من فرو ریزید.

حوریان و مو پریشان ها هم اوا :

او ز روزن های عطر آلود 

روی خاک لحظه های دور می بیند گلی همرنگ

لذتی تاریک می سوزد نگاهش را.

ای خدای دشت نیلوفر!

باز گردان رهرو بی تاب را از جاده رویا.

کیست میریزد فسون در چشمه سار خواب ؟

دست های شب مه آلود است.

شعله ای از روی آیینه چو موجی می رود بالا

کیست این اتش تن بی طرح رویایی؟

تا همین جا فعلا بسته چون میدونم که حوصلتون سر میره.

شاید باور نکنید این کارو من تازه شروع کردم ولی در مدت کوتاه چنان بهش وابسته شدم

(سمن پویان )که خودم هم باورم نمیشه

                                                                     گل های زیبا تقدیم به همه گل ها.

                                             اگر عمری باقی بود باز هم در خدمتتون هستم .

                                                                                                   به امید دیدار