سمن بویان

خواب

shoghedoost — Wed, 14 Jan 2009 08:31:34 GMT

دیشب در آیینه خواب دیدم که روحم به پرواز درآمد ه

آرام و سبک به هر جایی که دوست داشتم پرواز میکردم

وقتی بر گشتم دیدم جسم بی جانم

را در گوری سرد مدفون کردن

خوشحال بودم و می خندیدم

زیرا که دیگه تمام اون دردها به پایان رسیده بود

خوشحال بودم که دیگه توی اون دنیای پر از غم و درد نیستم

ولی افسوس که او فقط یک رویا بود.

افسوس...

بازم هیچی

shoghedoost — Sun, 11 Jan 2009 13:18:41 GMT

میخوام بنویسم ولی نمیدونم چی خیلی فکر کردم ولی هیچی به ذهنم نمیاد

ذهنم پر از هر چه هست ولی بازم هیچی به ذهنم نمیرسه واسه نوشتن

عاشقم ولی شوقی برای زیستن ندارم

خسته ام خسته

و اجبار به زیستن

و ای کاش زود به سر آید این

اجبار

shoghedoost — Thu, 11 Dec 2008 20:42:08 GMT

در میان آسمان و زمین در خلعی از هیچ بودن بسر میبرم شبها در انتظار صبحی که غصه هایش به پایان آمده باشد و روزها را در انتظار شبی که

با ریختن اشک از غصه ها رهایی یابم ولی...

روزگاریست که در خود شکستم و صدای شکستنم گوشم را کر کرد از درون خالی شدم از هر چه هست نیستم و هستم. من چه هستم؟ چه بودم و چه شدم و سرانجامم چه خواهد شد.

وااااای خدای من سرم پر شده از چراها...

خود را برای مبارزه ای سخت و سنگین آماده کرده ام و خوب میدانم که بازنده منم زیرا که میدانم بازنده منم زیرا که میدانم تقدیرم جز این است و بی خود به این مبارزه تن در میدهم. جای من گور سردیست که خوب میدانم به زودی روانه آن خواهم شد و هر چه دارم را میدانم که در این قمار خواهم باخت و جز کفن و قلبی عاشق چیزی نخاهم داشت.

آری من آن روز شکستم و تمام قوایم را جمع کردم که تیکه هاسم را دوباره بهم بچسبانم ولی باز میدانم که بی فایده است زیرا که خوب میدانم این منی که وصله پینه شدهدیگر آن من نخواهد شد . و ای کاش هرگز آن اتفاق نمی افتاد... تقدیر با من که چه ها نکردو با این قلب دردمندم چه بازی ها که نکرد سرنوشت نیز مرا از قله رفیع تا پست ترین دامنه آن فرود آورد....

دروگران پگاه

shoghedoost — Sun, 30 Nov 2008 14:08:23 GMT

درو گران پگاه

پنجره را به پهنای جهان میگشایم

جاده تهی است. درخت گرانبار شب است.

ساقه نمی لرزد.آب از رفتن خسته است تو نیستی نوسان نیست.

تو نیستی وتپیدن گردابی است.

تو نیستی و غریو رودها گویا نیست و دره ها ناخواناست.

میآیی شب از چهره ها بر می خیزد راز هستی می پرد

میروی چمن تاریک میشود جوشش چشمه می شکند

چشمانت را میبندی ابهام به علف می پیچد.

سیمای تو می ورزد وآب بیدار میشود

می گذری و آیینه نفس میکشد.

جاده تهی است. تو باز نخواهی گشت و چشمم به راه تو نیست.

پگاه دروگران از جاده روبرو سر می رسند رسیدگی خوشه هایم را به رویا دیده اند

ومن

چه بیهوده به انتظار نشسته ام

و این تقدیر من است

روزگاری که

جز نیرنگ

چیزی

نداشت

.

خیلی سخته

shoghedoost — Sat, 08 Nov 2008 10:16:40 GMT

چقدر سخته که کسی رو دوست داشته باشی ولی نتونی ابراز کنی

چقدر سخته که به خاطر همون کس عشقتو مخفی کنی

چقدر سخته که به کسی بگی دوستش داری و اون تو جوابت فقط اشک بریز

چقدر سخته که....

مذهب رندان

shoghedoost — Tue, 14 Oct 2008 20:33:14 GMT

سلام ای دوست

دل سوخته تر از همه سوختگانم

از جمع پراکنده رندان جهانم

در صحنه بازیگری کهنه دنیا

عشق است قمار منو بازیگر انم

با آن که همه باخته در بازی عشقم

بازنده ترین هست در این جمع نشانم

ای عشق از تو زهر است به کامم

دل سوخت از او ماندم بر آن من

ای دوست مزن زخم زبان جای نصیحت

بگذار ببارد به سرم سنگ مصیبت

من زنده از این جرممو حاضر به مجازات

مرگ است مرا گر بزند حرف ندامت

باید که ببازم با درد بسازم

در مذهب رندان این است نمازم

عمری است که میبازمو

یک بار ننالم

اما چه کنم عاشق این کهنه قمارم

من درد به در عشقمو رسوای جهانم

چون سایه به دنبال سر عشق روانم

او کهنه حریف من ومن کهنه حریفش

سرگرم قماریم منو اون سر جانش

باید که ببازد با درد بسازد

در مذهب رندان این است نمازم

بدرود تا مدتی

نقطه سر خط...

shoghedoost — Sat, 04 Oct 2008 20:51:43 GMT

نقطه سر خط.

تیک تیک ساعت داره یک چیزی رو یاد آورم میکنه

تیک تاک تیک تاک...

میگه که تارا داره میرسه اون زمانی که باید برسه

....

به دل طوفانی من خدا نگاهی نداره این کشتی بی ناخداراهی به جایی نداره

تو آسمون شهر من فقط دل ابرا پر هیچ ابری بارون نمیشه غصه من رو میخوره

عاشق بادم نمیشم آخه اونم رفتنی یاد نوازشاش فقط رو صورتم موندنی

با هر کی هم قدم میشم آخر راش جدایی به هر کی دل بسته میشم عاقبتم تنهایی

عشق پرنده هم دیگه تو قلبم من جا نداره خودش میرهپروازش و برای من جا میزاره

اگر به جای چلچله هوای کوچ و میدیم رفتنتو میفهمیدم کاش حرفاتو میخریدم

پاکی چشم سار و آب هنوز تو خونم جاری خودش دیگه دریا شده اما زلا لش باقی

اگر به جای رودخونه سافی آب و میدیم رفتنتو میفهمیدم کاش حرفاتو میخریدم

عاشق شب بودم ولی حالا برام تاریکی گفتن دردای دلم حکایت از غریبی

کاشکی به جای گفتنا سکوتشو میفهمیدم صدای عاشقاشو من تو دل شب نمیشنیدم

خیال میکردم تو چشات صحبت سر عشق من غافل از اون چشا آیینه چشم من

کاشکی به جای اون نگاه عکس چشای اون بودم آخه دلت جای دیگس کاشکی به جای اون بودم

کنار ساحل..

shoghedoost — Fri, 22 Aug 2008 13:49:40 GMT

دم دمای غروب بود

دل من باز به دنبال بهانه بود

براش شعر خوندم قصه گفتم لالایی خوندم

باز هم آرو نشد.

دل من عمرشو میخواست

چشمامو بستم تو خیالم تو رو کنارم خواستم

اومدی کنار من

مثل همیشه

منو با خودت بردی به شهر آرزوها

قدم زنان رفتیم کنار ساحل

دریا آروم بو مثل من مثل تو

اینگار اونم کنار عشقش بود

آسمون هم آروم بود

آخه خورشید و ماه هم

به دیدار هم اومده بودند

همه چیزو همه کس عاشقانه و عرفانه بود

حرفای تو نوید بخش روز های خوب زندگی بود

مثل همیشه

.....

..

.

صبر...

shoghedoost — Mon, 18 Aug 2008 21:51:18 GMT

دل من امشب ناگفته ها دارد با دل خویش

و کجاست دستانی که به هنگام باران قطرات اشک را از چشمانم میزدود

و کجاست آن یار سفر کرده

که تا وقتی که هست و مرا با خود به کجاها که نمی برد

چشمهایم را میبندم تا شاید در رویا به کنارم آید

وای خدای من این وقت شب کیست که بر کوبه در میکوبد

با ترس و دلهره به پشت در میروم

وای خدای من خود اوست.

....

در کنارش نشسته ام و با هم به آسمان سیاه شب نگاه میکنیم

به او میگویم که وقتی تو نیستی راز های دلم را غم و اندوهم را با این ستاره باز گو میکنم

او رازدار من است

و او دستانم را در دست میگیرد و لبخندی به عظمت و شکوه عشق بر لبانش نقش میبندد و به من می گوید:

دلبر زیبای من صبر باید کرد...

و من به خود گویم که این صبر تا جهانی دیگر نیز ادامه خواهد داشت...

shoghedoost — Sun, 10 Aug 2008 16:22:18 GMT

روزی رو که با تو آشنا شدم رو خوب یادم. اونروز اصلا تصور نمیکردم که اینطور به من نزدیک بشی طوری که احساس کنم خود منی

ازوقتی که رفتی دلم آشوب دلم میخواد فقط گریه کنم یاد هر کلامت یاد هر نگاهت یاد تو یاد خودم دیوونم میکنه

اسمتو ببخش به لبهام بی تو خالیه نفسهام خط بکش رو باور من زیر سایه بون دستام ...

دوست دارم